PR-blunders die je niet kent

ProRail die hun veiligheidscampagne, waarin nagemaakte kleding van slachtoffers van een treinongeluk centraal staat, na veel kritiek al na één week stopt. Maar daar niet het argument ‘sorry, stom gedaan’ voor gebruikt maar: door alle reacties hebben we enorm veel jongeren bereikt in korte tijd dus we kunnen nu al stoppen. De Alliantie Nederland Rookvrij die de twee voorvechters in de tabaksontmoediging, longartsen Wanda de Kanter en Pauline Dekker, buiten de deur zet. Het interview van Robert Oey in NRC over het pistool waardoor zijn vrouw in de functie van burgemeester van Amsterdam nog meer in de problemen komt.

Het zijn drie voorbeelden die we in ons vakgebied in de categorie PR-blunders scharen. Want de PR-risico’s waren vooraf toch goed in te schatten? Dat is zeker waar. Maar zelfs als de risico’s op negatieve aandacht in de media of op verstoorde relaties met bepaalde stakeholders goed in beeld zijn, is dat niet altijd een reden om een actie of interview achterwege te laten. Dan neemt een organisatie de negatieve aandacht op de koop toe. Door een hele zure PR-appel heen bijten wordt dan minder erg gevonden dan het niet uitvoeren van een actie of een besluit.

Geen Awards

Toch worden veel PR-blunders voorkomen. Die kent u echter niet. Ze zijn namelijk net op tijd door iemand met de juiste voelsprieten, ervaring en overtuigingskracht getackeld. Ik ben best trots op de mooie, creatieve, succesvolle en soms zelfs prijswinnende PR-campagnes waar ik bij betrokken ben. Maar de net op tijd getackelde PR-blunders zijn misschien wel belangrijker. Daar zijn geen Awards mee te winnen maar zijn wel van onschatbare waarde.

Leave a Reply